VOETBAL OP ZATERDAG

VOETBAL OP ZATERDAG

Ads 1

Content

Erik Assink maakte furore als trainer van IJsselmeervogels, waarmee hij drie zaterdagtitels, een algeheel amateurkampioenschap en de landelijke beker veroverde. Voor deze periode trainde Assink zes seizoenen lang de Drachtster Boys. Na IJsselmeervogels verkaste Assink voor drie jaar naar Sparta Nijkerk en was hij  werkzaam bij Bennekom en Spakenburg. Op dit moment is Assink trainer van GVVV.

Life goes on

 

Erik Assink
Trainer-coach van Huizen

 

Zo is het en niet anders. Na jarenlang met enorm veel plezier en voldoening om behaalde prestaties de A-selectie van GVVV getraind te hebben kwam kortgeleden een kink in de kabel: het vertrouwen om de boel te keren werd betwijfeld door een aantal spelers, overigens kon ik die garantie ook niet geven, en dan gaat er een balletje rollen wat uiteindelijk resulteerde in mijn vertrek. Zonder verder al te gedetailleerd in te gaan op allerlei afwegingen heb ik wel in een eerste reactie gesteld dat ik het erg kort door de bocht vond en dat wellicht een iets zuiverdere benadering meer op zijn plaats zou zijn geweest. Daar heb ik met bestuurslid technische zaken (Loek Budding, red.) en voorzitter technische commissie Rob de Boer in openheid over gesproken, zowel in de aanloop naar het ontslag als een paar weken daarna met Rob bij mij thuis.

 

De afspraak in de contractontbinding is echter dat we elkaar natuurlijk niet nog wat gaan nawijzen en dat gaat dus ook niet gebeuren. Het is zoals het is en wat rest is inderdaad mijn trots op behaalde resultaten en voldoening over het spel zoals we het hebben kunnen spelen. Dat een enkele speler dan nog wat simpele teksten bezigt als "strakke organisatie", ach, het zal wel en we zullen de ontwikkelingen daar zeker volgen.
De club, de spelers en de supporters bedank ik oprecht voor de prachtige tijd die ik met hen heb mogen hebben. We zien elkaar weer en wellicht voor nog eens een driepunter zijn de bekende heren welkom voor een borrel...

 

Tijd om snel wat te sleutelen aan mijn golfhandicap dan maar, 'zo heb ieder nadeel zijn voordeel'. Dat dacht ik tenminste. Een telefoontje van, inmiddels oud-voorzitter, Freddy Nijhof van SVZW uit Wierden bereikte mij vorige week woensdagmiddag, daags nadat Geert Veldhuis te kennen had gegeven het stokje door te willen geven.
Niet naast de deur en derhalve wilde ik er wel een paar nachtjes over slapen. Het enthousiasme en de vasthoudendheid van Freddy resulteerde in een ritje op zaterdag naar Wierden, een eerste indruk opdoen van de potentie van het elftal. Na 45 minuten, waarvan er 15 oké waren, had ik wel de overtuiging dat daar wel wat van te maken viel en konden we na het weekend verder praten. De uitkomst is bekend, met veel plezier ga ik deze uitdaging aan om daar de boel te keren...

 

Twee keer getraind, vooral geobserveerd en geluisterd naar meningen, ideeën en gedachten van allerlei betrokkenen voor wat betreft oorzaken en oplossingen. Oud-prof en huidig assistent-trainer Berthil ter Avest is daarin een kundig adviseur. Samen met de rest van de staf en vooral de spelers gaan we daar proberen 'de kop boven water' te krijgen. De knop om en zo snel mogelijk naar duidelijkheid wat betreft verwachte inzet, instelling, opstelling en speelwijze c.q. spelopvatting. Daarbij uiteraard uitgaande van de mogelijkheden die de groep biedt.
Het beste medicijn is in dit geval natuurlijk driepunters, iets waar we dan ook stiekem op hoopten in de derby tegen DOS '37. Het kwam er niet van; het opportunisme en de enorme inzet van DOS resulteerde in een gelijkspel 2-2, een uitslag die wel recht doet aan de veldverhouding maar toch zeker niet aan de kansenverhouding. Daar had met name in het laatste kwart van de wedstrijd de trekker een paar keer overgehaald moeten worden door een drietal verschillende spelers. Jammer, niet verloren, niet tevreden, maar er zit wel lucht in en daar gaan we de komende weken volop mee aan de slag.

 

Oh ja, hoe leuk kan een verandering ook zijn: even voor de wedstrijd kwam een licht grijzende heer op mij af lopen, een momentje nadenken en verdorie, oud-klasgenoot van de ALO afstudeerjaar 1980, Johan Maris. Wist ik wel dat hij daar destijds al speelde en dat hij daar ook weer in Wierden woonde, maar toch, leuk om elkaar weer te zien. Binnenkort lekker wat herinneringen ophalen, kan ik me nu al op verheugen.

 

Het is november, de blaadjes vallen en zo ook de eerste beslissingen voor al dan niet contractverlengingen bij de diverse clubs. Altijd een interessante tijd.


 Hits  3994 

Footer

©Stichting Voetbal op ZaterdagRSSTwitterDisclaimer & cookiebeleidColofonAdverteren

Ads 2