Column

Over voetbalvrienden, emoties en de 'belangrijkste bijzaak van het leven'

Donderdagavond training: vroeg, ieder moest zich haasten om op tijd te kunnen starten. Lekker weer, mooi veld en een lekkere training. Tevreden gevoel bij de spelers en begeleiding. Nog even met z'n allen naar de kantine, kaartje leggen en vlak voordat het vrijdag zou worden de auto in, naar huis.

De tegenstander was goed doorgesproken, evenals de wedstrijdtactiek die wij zouden hanteren. Klaar denk je, laat maar komen die rooie Vogels!

 

In gedachten speel je de komende wedstrijd alvast. Vrijdagavond is voor mij dan ook niet de ideale avond om op visite te gaan dan wel visite te ontvangen. Mijn vrouw weet dat en heeft daar mee leren leven. Zeg maar dat er een redelijke rust bij ons thuis heerst op de vrijdagavond (overigens na een nederlaag is het zaterdags ook redelijk stil).

Zo dus ook deze vrijdag. In de tweede helft van deze avond werd er gebeld: "niet schrikken maar ik heb een heel naar mailtje gekregen", luidde de boodschap. Natuurlijk schrik je dan toch.

Als even later de nare boodschap werkelijkheid blijkt te zijn vliegen allerlei emoties door de huiskamer: onbegrip, verbijstering, boosheid en heel veel verdriet.

 

John Eelman (1943-2005)

Foto: Nico Ouwehand

 

 
Een dierbare voetbalvriend is niet meer. John Eelman, sportman in hart en nieren is tijdens een potje tennis overleden. Jong, veel te jong, nog zoveel te doen. Ik kan het maar moeilijk vatten.

Een slechte nacht volgt.

 

De dag erna staat een mooi affiche op het programma: Bennekom tegen IJsselmeervogels. Zo goed en kwaad als het ging ben ik erbij geweest, vooral fysiek dan wel te verstaan. De uiteindelijke nederlaag deed me eigenlijk niets, daar is wel over heen te komen. Voetbal is wel vaker getypeerd als de "belangrijkste bijzaak van het leven". Ik realiseer me dat steeds beter. Verstand komt met de jaren zal ik maar zeggen. Onherroepelijk is echter het verliezen van een fijne voetbalvriend. Gepokt en gemazeld door zijn grote ervaring heeft hij ook mij nogal eens "bijgestuurd". Dat, maar nog veel meer zijn vriendschap zal ik enorm missen.

 

Erik Assink