VOETBAL OP ZATERDAG

VOETBAL OP ZATERDAG

Ads 1

Content

Blijf bewegen

 

Christian Opschoor
Ex-speler van o.a. Kozakken Boys, Huizen, IJsselmeervogels en Barendrecht

 

Het zal u niet ontgaan zijn. Ook het jaar 2016 is weer voorbij gevlogen en dit keer heeft dat me verrast. Ik had dit jaar nog een poosje de illusie dat het element tijd een andere dimensie voor me zou krijgen toen ik vorig jaar stopte met voetballen. Zeeën van tijd. Dat zou ik krijgen als ik zou stoppen. Ga maar na, een snelle rekensom zegt me dat ik per jaar ongeveer zeven volle dagen op het trainingsveld stond, 14 dagen in de auto zat naar de training en 16 dagen besteedde aan het reizen en voetballen op de zaterdag. Bij elkaar zo'n vijf weken. Leuk om te weten maar je hebt er niks aan. Nou ja niks. Ik weet nu in ieder geval dat mijn geklaag vooraf bij warming-up's, waar ik geen fan van was, niet heel realistisch was: "Pff... daar gaan we weer, m'n 8.422ste warming-up." Dit klopt dus niet. Het moeten er ongeveer 2.500 geweest zijn. Mocht u nu denken, die Opschoor was ook echt geen liefhebber, in 2008 won ik bij IJsselmeervogels de zogenoemde 'Trainingsbeest bokaal'. De speler die dat seizoen de meeste korte trainingspartijtjes won kreeg deze weliswaar informele doch niet minder prestigieuze bokaal. Als u het niet gelooft, ik heb hem nog.

 

Terug naar begin 2016. Het jaar beloofde dus vooral meer vrije tijd. Een mooi vooruitzicht. Ongemerkt had ik toch al een aantal nieuwe dingen opgepakt. Het schrijven van columns voor deze website, het scouten voor IJsselmeervogels en een keer per maand voetballen in de 35+ competitie van Bussum. Genoeg bezigheden om niet in het zogenaamde zwarte gat te belanden. En toch gebeurde het. In de eerste periode nadat ik gestopt was genoot ik met volle teugen van de nieuwe levensstijl. Het abrupte stoppen met voetballen gaf slechts korte tijd voldoening. Daarna brak een periode aan waarin ik alles behalve mezelf was. In die tijd linkte ik het totaal niet aan de mogelijkheid dat het wel eens te maken zou kunnen hebben met het welbekende zwarte gat waar je vaak over gehoord hebt van andere (top)sporters. Ik had ook nooit verwacht dat het mij zou kunnen overkomen omdat ik goed kan relativeren, soms zelfs iets te veel misschien.

 

Op het moment dat ik besefte waarom mijn gemoedstoestand was zoals hij was gingen mijn ogen open. Alsof de puzzelstukjes in elkaar vielen om nog maar een cliché te gebruiken. Volgens onderzoeken is niet iedere sporter gevoelig voor het zwarte gat. Maar als je, zoals ik, je identiteit ontleent aan je sportcarrière dan ben je extra gevoelig. Het duurde bij mij even voordat ik besefte dat ik bij het plotselinge stoppen met voetballen ook een aantal pijlers was verloren. Ik was gewend aan trainingen, structuur en om onder een bepaalde druk te presteren. En de mensen bij de club waarbij ik voetbalde waren een groot deel van mijn sociale netwerk. Dat alles viel weg toen ik stopte. En die klap kwam toch harder dan verwacht aan. Een groot deel van de voetballers die stoppen beginnen een trainerscarrière en vinden daardoor een nieuwe passie en nieuwe doelen. Voor degene die net als ik geen trainerscarrière ambiëren adviseer ik in ieder geval om te blijven bewegen. Afbouwen. Dat is fysiek en psychisch gezonder.

 

Sinds dat besef er is gaat het weer goed. Het duurde even iets langer maar inmiddels ben ik compleet gewend aan mijn nieuwe ritme. 2017 ligt voor ons en ik heb weer genoeg nieuwe plannen en ideeën. Eén daarvan is om misschien toch wel vaker dan één keer per maand de voetbalschoenen weer aan te trekken. Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Vorige week stond er weer een 35+ wedstrijd in de 7 tegen 7 competitie van Bussum op het programma. De wedstrijd was vervroegd waardoor ik halverwege de eerste helft aan kwam zetten. Ons team had maar zesenhalve man. Ik moest er gelijk in, zonder warming up. Heerlijk.


 Hits  2454 

Footer

©Stichting Voetbal op ZaterdagRSSTwitterDisclaimer & cookiebeleidColofonAdverteren

Ads 2