VOETBAL OP ZATERDAG

VOETBAL OP ZATERDAG

Ads 1

Content

Jelle Loosman speelde een voetballeven lang in het eerste elftal van Urk. Nu balt hij nog voor zijn plezier in een lager elftal.

'Unentschieden'

 

Jelle Loosman
Ex-speler van Urk

 

Het ene gelijkspel is het andere niet. Soms kan het een enorme deceptie zijn, maar ze kunnen ook het gevoel geven van een morele overwinning en daarmee de spontane neiging om er een column over te gaan schrijven. Soms wordt een onderwerp je zo in de schoot geworpen, toevalligerwijs ook nog eens op het moment dat je aan de beurt bent. De eerder, in het hoofd reeds geschreven column, moet daarom, nog maar even wachten.

 

In de categorie euforie viel ook de 'draw' van SV Urk 4 afgelopen weekend tegen SC Rouveen 2. Om in kerkdorp Rouveen te komen had ik wel bijna al 250 kilometers moeten afleggen in de auto. Na afloop van de wedstrijd met SV Urk J013-1 in Bedum, snel richting Overijssel vertrokken, onderweg nog snel een broodje scorend bij een benzinestation. Je moet er soms wel wat voor over hebben om een partijtje te kunnen voetballen. Aanvankelijk was het niet eens de bedoeling om speelminuten te maken, gezien lichamelijke ongemakken, maar de personele bezetting van ons team was dusdanig dat een extra wissel geen overbodige luxe zou zijn. En dat bleek ook wel want na zestig minuten kon ik de vlag overdragen, aangezien de derde speler aan Urker zijde geblesseerd uitviel.

 

Na een desastreuze voorbereiding, als je het überhaupt al zo mag noemen, was niet iedereen er nog gerust op voor de competitie. Drie maanden vrijwel niets doen, behoudens veel eten en drinken, is voor de gemiddelde veertig plusser geen ideale voorbereiding op een nieuw voetbalseizoen. Zonder oefenwedstrijden en met slechts een training in de benen bleken de twee reserve hoofdklassers, SC Genemuiden 2 en FC Meppel 2, verrassend genoeg een maatje te groot in de bekercompetitie. Tegenstanders van dit kaliber kwamen we simpelweg veel te vroeg tegen in het seizoen, was de conclusie. Er bestond dus nog enige onzekerheid waar we echt zouden staan in de, na de nieuwe promotie, voor ons onbekende reserve tweede klasse. Een teamavondje werd met spoed gepland om een nakende crisis te kunnen bezweren. Een nieuw ultra defensief schuif systeem werd uit de hoge hoed getoverd. De eerste thuiswedstrijd wierp dit gelijk zijn vruchten af en werd met 2-0 gewonnen van Drenthina 2 en afgelopen zaterdag dus richting Rouveen voor het vervolg.

 

Aangezien we onze vleugelspitsen van vorig seizoen voorlopig moeten missen vanwege andere prioriteiten en het landsbelang, is de fitheid en de pure snelheid in ons team gereduceerd tot bijna nul. Een 1-4-5-1 systeem is dan de logische uitkomst. De zaak dichttimmeren en hopen op dat ene kansje. Tegen Rouveen 2 ging dit ruim 80 minuten goed, op een manier die zelfs Helenio Herrera (de uitvinder van het catenaccio) bekoord moet hebben. Voor de balbezit verhouding, ongeveer 85% tegen 15% zou zelfs José Mourinho zich geschaamd hebben, maar het deerde ons niet. Helaas besloot scheidsrechter Hiemstra in de slotfase de helpende hand toe te steken aan Rouveen, door de bal, in onze ogen uiteraard onterecht, op de stip te leggen. Het hek was verbaal van de dam. Maar vriendelijk bedoelde 'dreigementen' in de vorm van "We halen straks je banden onder je auto vandaan", waren aan dovemans oren gericht.

 

Gezien de achterstand en de weinig resterende speeltijd werd het systeem acuut drastisch gewijzigd, naar een offensieve tactische variant van 1-1-4-5. Naast keeper Albert bleef alleen Teunis achterin staan. Alles of niets roekeloosheid van de bovenste plank, want plotsklaps kregen de Rouveners kans op kans, en kregen Albert en Teunis het erg druk. Maar wonder boven wonder bleef het 1-0. In de door ons zelf, met zorgvuldig tijdrekken, eerder in de wedstrijd verdiende blessuretijd van acht minuten leek scoren een utopie te zijn. De scheids had de fluit al in de mond voor het laatste fluitsignaal toen aanvoerder Jan de bal voorgaf. Onze Oud Gereformeerde houthakker annex linksachter Teun, die zich zeer op zijn gemak voelde in Rouveen, zaaide zoveel onrust hierbij in de vijandelijke zestienmeter dat de bal pardoes in het eigen doel werd gewerkt, 1-1. Hoog rendementsvoetbal van de bovenste plank, want zonder echte kansen te creëren wisten we toch te scoren. Gerechtigheid in optima forma. Na de aftrap floot de scheidsrechter direct af en kon weer een zuur verdiend punt worden bijgeschreven.

 

Het belooft weer een mooi voetbalseizoen te worden.


 Hits  1026 

Footer

©Stichting Voetbal op ZaterdagRSSTwitterDisclaimer & cookiebeleidColofonAdverteren

Ads 2