VOETBAL OP ZATERDAG

VOETBAL OP ZATERDAG

Ads 1

Content

Degradatievoetbal

 

Christian Opschoor
Ex-speler van o.a. Kozakken Boys, Huizen, IJsselmeervogels en Barendrecht

 

Als voetballer merk je aan alles dat dat het er bijna op zit. Sinds een paar weken train je weer in je korte broek en de velden hoeven niet meer verlicht te worden. Nog een paar potjes. Grote kans dat je nergens meer om speelt. Of wel.

 

Het zijn de weken waarin mooie verhalen ontstaan. Elk kampioenschap heeft een verhaal, of elke promotie. In de Tweede divisie is het nog niet gespeeld. Katwijk en Kozakken Boys houden het spannend. Voor Katwijk is het sowieso al een seizoen om nooit te vergeten. Een kampioenschap zou het nog meer bijzonder maken. In de Derde divisie is het verhaal minder spannend. Spakenburg heeft weinig te duchten van de concurrentie en gaat zich weer bij IJsselmeervogels voegen. In de Hoofdklasse kan Eemdijk voor een grote verrassing zorgen als ze kampioen worden.

 

Het zijn de verhalen die je als voetballer niet vergeet. Een kampioenschap geeft in veel gevallen een band voor het leven. Met de club, met de supporters, met je medespelers. Toch haalt het in mijn ogen het niet bij de 'drama's' die schuil gaan achter het degradatievoetbal. Wie het een beetje gevolgd heeft kan het niet zijn ontgaan welke soap-achtige taferelen er bij Achilles '29 en De Dijk hebben plaatsgevonden dit seizoen.

 

Ik heb prachtige jaren gehad bij Huizen en IJsselmeervogels, maar als je mij vraagt welk seizoen uit mijn loopbaan mij het meeste bij is gebleven dan schiet mij toch vaak het seizoen 2011-2012 binnen. Mijn eerste seizoen bij BVV Barendrecht in de Topklasse. Na de eerste drie competitiewedstrijden blijkt een spelfout in het overschrijvingsformulier van Marvin van der Pluijm reden voor de KNVB om Barendrecht keihard te straffen. Het enige punt dat we die drie wedstrijden haalden wordt afgepakt, er volgt uitsluiting in het KNVB-beker toernooi en als extraatje volgen er tien punten in mindering. Op wedstrijddag vier stonden we op min tien punten.

 

Ondanks dat we na het hoger beroep vijf punten terugkregen had de klap zijn uitwerking niet gemist. Iedereen zag ons als degradatiekandidaat nummer één. We speelden met nul zelfvertrouwen. We bereikten de winterstop met zeven punten. Nog steeds onderaan. Al waren er nog een aantal clubs binnen afzienbare achterstand. Dat geluk hadden we. De verschillen zijn tegenwoordig veel kleiner. Tijdens het trainingskamp in de winterstop was de sfeer wel nog steeds erg goed. We voetbalden niet slecht, maar we snakten naar een goed resultaat. En dat kwam er. Ondanks alle goede plannen verloren we de eerste wedstrijd na de winterstop en leek het bijna over. Maar de tweede wedstrijd bij Spakenburg kwam toch de ommekeer. We wonnen met 1-4 en geloofden er weer in. Er volgde een goede serie.

 

De voorlaatste wedstrijd moest gewonnen worden. Afhankelijk van het resultaat op de andere velden zouden we veilig zijn. We wonnen op eigen veld met 2-0 van SC Genemuiden en moesten na het laatste fluitsignaal wachten op de andere uitslagen. Toen eindelijk het verlossende telefoontje kwam leek het alsof we kampioen geworden waren. De ontlading was enorm. Er werden 23 punten gehaald na de winterstop. Een waar kunststukje van trainer Jack van den Berg. Het voelde ook als een kampioenschap. We hadden maandenlang op onze tenen gelopen.

 

Voor mij een seizoen om nooit te vergeten. Ik schaar de handhaving in hetzelfde rijtje als een kampioenschap. Ik weet gelukkig niet wat degraderen is maar ik weet wel hoe mooi het kan zijn om een degradatie af te wenden.


 Hits  1428 

Footer

©Stichting Voetbal op ZaterdagRSSTwitterDisclaimer & cookiebeleidColofonAdverteren

Ads 2