Nieuws

Noordwijk is top en Hoek komt in de buurt

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

8 april 2018

HOEK - Het kon niet anders dan dat Noordwijk met een zekere hoeveelheid lood in de schoenen begon aan de lange reis naar Zeeuws-Vlaanderen. "Hoek is duidelijk de ploeg in vorm in deze competitie", zo wist Noordwijk-trainer Kees Zethof maar al te goed. Er was geen woord teveel aan gezegd, want Hoek won alle acht competitiewedstrijden die de ploeg in 2018 speelde op rij.

 

Bovendien brachten de Zeeuwen lijstaanvoerder Noordwijk de enige nederlaag in eigen huis toe. Bij een tweede winst op Noordwijk zou coach Jannes Tant zich met zijn team weer volop in de kampioensrace kunnen storten, al zou met die uitkomst de achterstand nog altijd vijf punten bedragen. Kortom, genoeg ingrediënten voor de liefhebbers om zich op voorhand te verheugen op een heerlijke voetbalmiddag. Al loopt zo'n wedstrijd, die overborrelt van belangen voor beide opponenten, ook regelmatig op een deceptie uit, omdat men niet verliezen belangrijker vindt dan vol voor de winst gaan, of omdat de spanning gewoon verlammend werkt.

 

Nick van Staveren wil ingrijpen op een pass van Fabian Wilson.

 

Al heel snel bleek dat zowel Hoek als Noordwijk aan terughoudendheid of een tactisch schaakspel geen enkele boodschap hadden. Dat het openingsakkoord daarbij voor Noordwijk was, mag gerust een understatement worden genoemd. Zethof zag de bal vanaf de aftrap over een paar schijven op links terechtkomen bij Nick van Staveren, die genoeg ruimte voor zich zag om een schot te wagen. Doelman Jordi de Jonghe was niet in staat om adequaat te reageren, waardoor de bal via hem het doel in stuiterde. "Niks droomstart of gelukkie, het was gewoon een goede aanval. Je zou dat een goede aanval noemen als die diep in de tweede helft plaatsvindt, waarom dan nu niet? Dat de goal al na dertig seconden viel is niet de snelste die ik meemaakte, maar een vroege treffer was het zeker wel", zo reageerde Zethof later op de hem gedane suggestie dat Noordwijk een gelukkige start had.

 

De thuisploeg hervond zich al binnen een paar minuten. Thomas van Renthergem zag vijf minuten na de vroege achterstand zijn gelijkmaker geannuleerd worden wegens buitenspel. Er kwamen meer mogelijkheden voor Hoek, onder andere voor Rik Impens, maar in een groot deel van de eerste helft was het toch Noordwijk dat net iets doortastender opereerde. Onmiskenbaar straalden de roodwitten uit dat zij niet voor niets als eerste geklasseerd staan. De combinaties waren soms fraai, vooral als op het middenveld Thomas Reynaers daarvan aan de basis stond. Zowel achterin als voorin werkte overigens alleen al het surplus in lengte van de Noordwijkers als intimiderende factor. Wat te denken van een boomlange spits als Emiel Wendt? Oua lengte doet de absolute topschutter Tjeerd Westdijk daar dan wel iets voor onder, maar Westdijks reputatie als goalgetter is minstens even intimiderend. Maar liefst vierentwintig keer liet hij dit sezoen het net bollen.

 

De Hoekse verdediging, in het centrum bestaande uit Kim van den Bergh en Stef de Backer met Yoshi Verbrugge daar kort voor geposteerd, had het er maar bar lastig mee. De lastigheid werd nog vergroot door de gretigheid waarmee de Noordwijkers bij momenten op de bal joegen. Wat in het voordeel van Hoek wel hielp, was het feit dat zowel Wendt als Westdijk hun vizier niet scherp hadden staan.

 

De 0-1 ruststand was al dik in zicht toen de tot dan verbeten maar vergeefs strijdende spits Sidi Ceesay een verre voorzet in één keer loepzuiver op zijn slof nam, Noordwijk-doelman Roy Rondeltap daarmee verbijsterd achterlatend. De wonderschone gelijkmaker had van Zethof nooit mogen gebeuren: "Hoe kan het dat die jongen zo vrij komt te staan? Zij lieten de spits en de rechtsbuiten bij die voorzet hun posities wisselen en wij lieten Ceesay zomaar vrij staan."

 

Sidi Ceesay (links) en Maurice van der Neut jagen op de bal.

 

Gesterkt door de gelijke stand op het sorebord sommeerde Tant zijn ploeg om 'hoog druk' te blijven zetten en Noordwijk zover mogelijk van de eigen helft vast te houden. Aan Noordwijk zijde was er ook nog steeds maar één optie, namelijk de wedstrijd winnend afsluiten. Gevolg was dat zich een knotsgekke tweede helft afspeelde met voordurend wisselende verhoudingen. Soms had Hoek de overhand, zoals in de eerste minuten na rust, dan weer waren het de gasten die voor even de lakens uitdeelden. Levensgrote kansen deden zich onophoudelijk voor beide doelen voor, ongeacht wie er op dat moment de overhand had. Zo zag Noordwijk eerst een inzet van Brayen Bröcker van de lijn gehad en Emiel Wendt via de lat over koppen, alvorens het zelf moest buigen voor een treffer van Rik Impens. Diens 2-1, hoe vakkundig afgerond ook, kende voor Noordwijk een enigszins ongelukkige aanloop omdat de score werd ingeleid door een door de verdediging gekraakt schot van Aaron Verwilligen. De bal caramboleerde langs Impens die als een absolute klasbak op het buitenkansje reageerde.

 

Tant opperde na afloop dat Hoek het in de volgende fase liet liggen: "Na de 2-1 hadden we de 3-1 móeten maken, de mogelijkheden waren er voor." Tant doelde daarmee op een vlammend schot van Fabian Wilson en zeker op een afstandsschot van Impens dat onbereikbaar voor Ronteltap op de lat uiteenspatte. De 3-1 kwam niet en dus bleef Noordwijk volop dreigend in de wedstrijd. Tant zag zich genoodzaakt Ceesay naar de kant te halen ("die was helemaal op").

 

Met nog een kwartier te spelen versierde Emiel Wendt bij de hoekvlag een corner. Voor de gelegenheid mee naar voren getrokken zag Brayen Bröcker zich voldoende vrij gelaten om doeltreffend in te koppen. De domper was zichtbaar groot voor Hoek. Hoewel de teams allebei aanvallend bleven staan, sloeg het overwicht na de gelijkmaker weer duidelijk door naar Noordwijk. Met het einde in zicht besloot Zethof uiteindelijk toch behoudend te wisselen: "Tjeerd Westdijk zat niet in de wedstrijd, reden om hem te vervangen door Sander Bosma, een verdediger die bij mij middenvelder is geworden. Er komt bij dat wij van tevoren hadden afgesproken dat wij zonodig in de laatste minuten tactisch zouden wisselen om het resultaat over de streep te trekken."

 

Bryan Bröcker (3) kopt voor Noordwijk de gelijkmaker binnen.

 

Tot 'over de streep trekken' kwam het overigens niet meer, want uitsluitend Noordwijk zelf kreeg nog scoringskansen. Tant: "Ja, ik denk dat wij er doorheen zaten. Er was heel hard gewerkt, met deze warmte, in het zonnetje." Dat het eindsignaal bij 2-2 kwam was uiteindelijk voor Tant wel te verkroppen: "Onze ongeslagen serie is in stand gebleven. Het is gewoon een goed resultaat tegen Noordwijk dat zoveel autoriteit uitstraalt. Acht punten achterstand lijkt me teveel om nog aan het kampioenschap te denken, vanaf nu gaan wij ons vol focussen op de nacompetitie."

 

Zethof kon zich minder vinden in de uitkomst: "De jongens en ik blijven toch met een zuur gevoel achter. Vandaag hadden we Hoek op grotere achterstand kunnen zetten. Wij hadden wat mij betreft de grootste scoringsmogelijkheden vandaag. Maar goed, we hebben Hoek in ieder geval niet dichterbij laten komen. Volgende week spelen onze andere concurrenten SteDoCo en Ter Leede tegen elkaar en dan gaat één van beide punten verliezen. Of beide, dat kan ook. Maar ondertussen hebben wij ook een moeilijke wedstrijd tegen FC 's-Gravenzande."

 

Jammer dat de reisafstand toeloop van neutrale liefhebbers zo goed als uitsloot, want al kreeg de wedstrijd dan geen winnaar, het was ronduit enerverend wat de toeschouwers kregen voorgeschoteld. De door Tant benoemde autoriteit van Noordwijk was intrigerend om te zien, absoluut top voor de hoofdklasse en ongetwijfeld Derde divisie-waardig. Maar de strijdlust van Hoek, gecombineerd met bovengemiddeld voetballend vermogen, doet vermoeden dat ook voor de Zeeuwen nog wel iets in het verschiet ligt.

 

Tekst: Jakob Kos

Foto's: Patricia Maljaars