Nieuws

FC Lisse hoeft bepaald niet te wanhopen

29 april 2018

LISSE - Het wielrennen kent een prijs voor de strijdlustigste renner in de koers. Als in de Tweede divisie ook een prijs voor de meeste strijdlust zou worden toegekend dan was FC Lisse nu al op het schild gehesen. "Strijd was nodig, strijd is wat wij minimaal moeten bieden, het is waar wij het bij uitstek van moeten hebben", zo glunderde FC Lisse-trainer na afloop van de bollenklassieker tegen Rijnsburgse Boys.

 

De vreugde-uitbarsting was dan ook groot in het Lisser kamp na de op het tandvlees weggesleepte 3-2 overwinning. De driepunter gaf immers, in vervolg op het ook al door pure strijd afgedwongen succes in de midweekse inhaalpartij tegen De Treffers, de broodnodige lucht in de race om het spelen van p/d-wedstrijden te ontlopen. Dat de naaste concurrenten ook punten sprokkelden was in de euforie na de wedstrijd nog niet echt een domper. De Ruiter zelf volstond met een hartgrondig "jammer!"

 

Gelijk had hij, want zes punten uit de laatste twee wedstrijden gaf de burger zeker moed. Daarbij was de drukte in de ziekenboeg langzaam maar zeker wat afgenomen, al wilde dat niet zeggen dat de inzetbare selectie okselfris oogde. Rowdy van der Putten keerde weer terug in de spits, maar moest nog in de eerste helft opnieuw geblesseerd vervangen worden. Hanne Hagary begon de wedstrijd juist vanaf de bank, om pas in de tweede helft ingebracht te worden. Thierry Monteny hield het veiligheidshalve nog bij een plekje op de reservebank. Voortbordurend op het succes van afgelopen dinsdag gunde De Ruiter op het middenveld opnieuw een basisplek aan de 18-jarige Moubarak Adouch, terwijl de een jaar oudere jongeling Tom Enthoven de linksbackpositie mocht bezetten.

 

Bas Buimer probeert op te stijgen na zijn doelpunt (1-0) voor FC Lisse.

 

Het moet gezegd worden, de beide jonkies beschaamden het vertrouwen van hun coach niet. De kleine Adouch leek even te verzuipen tegen zijn veel grotere tegenstanders, maar hij groeide zichtbaar in de wedstrijd. Voor de duvel niet bang stortte de A-junior zich in de duels, waarbij hij regelmatig zijn ervaren opponenten de baas was. Enthoven verdedigde in zijn eerste volledige wedstrijd alsof hij dit al jaren op dit niveau deed en zag daarbij ook nog kans om in de omschakeling naar voren te trekken. Het was geen toeval dat de 2-0 van de voet van Bas Buimer de afronding was van een voorzet van Enthoven, gegeven nadat de jonge verdediger zelf op pure felheid de bal had veroverd rond de middellijn.

 

De meeste credits moesten aan FC Lisse-zijde echter, en dat niet voor het eerst, gegeven worden aan good old Martin van Eeuwijk. Vooraf gehuldigd voor zijn honderdste wedstrijd voor FC Lisse was zijn aandeel in het overrompelende eerste halfuur van de thuisploeg absoluut van de buitencategorie. Al in de achtste minuut schonk de creatieve middenvelder met een loepzuivere assist de openingstreffer aan Rowdy van der Putten. Na ruim een halfuur zette Van Eeuwijk zelf de kroon op zijn jubileummiddag met een doeltreffende vrije trap van buiten de zestien. Rijnsburgse Boys had al die tijd slechts het nakijken gehad bij de flitsende acties van Van Eeuwijk en de zijnen.

 

De Rijnsburgers mochten van geluk spreken dat het nog 'slechts' 3-0 stond, want kansen op meer waren er zeker geweest. Bijvoorbeeld toen Van der Putten na weer een geniale aanname en dito pass van Van Eeuwijk zijn inzet op de paal zag belanden. Geen moment slaagde het team van scheidend trainer Pieter Mulders er in om enige lijn in het spel te brengen. Om over de vraag over wie eventueel een doelpunt zou kunnen maken maar helemaal te zwijgen. Nu topscorer Joël Tillema wegens een knieblessure niet kon spelen was de hoop gevestigd op Maikey Parami en Donny van Oijen, maar beiden kwamen in het spel niet voor. Eigen falen was daarvan niet de hoofdoorzaak, veel meer was het zo dat beide spitsen in de 4-4-2 opstelling gewoon niet of nauwelijks bereikt werden.

 

Rowdy van der Putten gaat het duel aan Masies Artien (3).

 

Tegen het einde van de eerste helft ging de creativiteit bij FC Lisse op de spaarstand, ongetwijfeld een gevolg van het niet honderd procent fit zijn van initiator Van Eeuwijk. De strijdvaardigheid van knokkers als Lars Rauws, Roel de Goede, Niels Buijs en de al genoemde Enthoven werd nu het belangrijkste wapen. In feite was dit al een vooraankondiging van de wijze waarop FC Lisse zich de gehele tweede helft de Rijnsburgers van het lijf zou proberen te houden. Voelend dat zijn ploeg diep in de mentale reserves zou moeten tasten, begaf De Ruiter zich vaker dan voor hem gebruikelijk naar de zijlijn, overigens zonder te vervallen in paniekerig aandoend geschreeuw. Het was alsof hij door te gaan staan intuïtief de dreigende onrust in zijn ploeg wilde bezweren.

 

Het lukte De Ruiter lang, heel lang. FC Lisse stond maar weinig mogelijkheden toe. Rijnsburgse Boys had er pas twintig minuten voor tijd uiteindelijk een strafschop voor nodig, toegekend na een overtreding op Van Oijen en benut door Carlos Opoku, om de hatelijke nul van het scorebord te doen verdwijnen. Voor het spelbeeld maakte het niet veel uit. De Rijnsburgers speelden aanvallender dan voor rust, doordat Mulders een paar keer aanvallend wisselde: "In de rust schakelde ik om naar drie aanvallers, want ik wilde Lisse dwingen om met meer mensen achterin te spelen." Hoewel Mulders aangaf dat de wijziging in zijn ogen goed werkte, bleef het voor de neutrale toeschouwer moeilijk om er enige lijn in te zien. Van overtuiging leek evenmin sprake, ook in de resterende tijd na de 3-1. Mulders: "De 3-0 achterstand was gewoonweg teveel. Dit konden we niet meer wegwerken. Het had gekund als we eerder wisten te scoren. Er was ook wel een kansje kort na rust, maar het gebeurde niet."

 

Dat de tijd tekort was deed zeker opgeld nadat Van Oijen diep in de extra tijd in een woud van benen het juiste gaatje vond om de achterstand tot één treffer terug te brengen. Scheidsrechter Martens stond nog slechts een paar balhandelingen toe alvorens met zijn laatste fluitsignaal FC Lisse te doen juichen. De Ruiter erkende na afloop grif dat zijn ploeg de eindstreep op het tandvlees gehaald had: "Op het laatst kwamen we echt niet meer van de goal af. Sommige jongen waren totaal leeg." De constatering deed niets af aan De Ruiters' tevreden glimlach.

 

FC Lisse dankt zijn supporters.

 

Mulders keek na afloop gelaten voor zich uit. Zijn eerste analyse liet aan duidelijkheid niets te wensen over: "We dekten niet kort genoeg, we kwamen overal te laat. Het leek meer op 5 december bij ons, zoveel cadeautjes als wij weggaven achterin. Maar ook voorin was het niks. Het leek wel alsof sommigen met bezigheidstherapie bezig waren. We verloren de bal zo snel dat we nooit iets konden opbouwen. Zonder FC Lisse tekort te willen doen, want die vochten voor wat ze waard waren, moet ik zeggen dat we van onszelf hebben verloren."

 

Aan oorzaken voor de inderdaad opvallende malaise kon of wilde Mulders niet toekomen. Voor Rijnsburgse Boys is de competitie feitelijk al gespeeld, al zullen de direct betrokkenen dat nooit toegeven. Vijfde, zesde of achtste eindigen is geen bron van opperste motivatie, maar dat wil de achterban nu eenmaal niet graag horen. Voor FC Lisse ligt dat geheel anders. De Ruiter hoeft bepaald niet te wanhopen, mits zijn ploeg de troefkaart van pure strijdlust uitspeelt. En het scheelt een slok op een borrel als Van Eeuwijk heel blijft.

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures