Nieuws

Berkum trots op tweede plaats

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

27 mei 2018

ZWOLLE - De ontknoping van de titelstrijd in de hoofdklasse B had, vooraf bekeken, alles in zich van een wiskundig vraagstuk. Want uitgerekend op de laatste wedstrijddag koppelde de competitieplanner de gedeelde nummer één Berkum, gelijk in punten maar met een minder doelsaldo dan de andere nummer één Eemdijk, aan de op twee punten achtervolgende nummer drie SC Genemuiden.


Als Eemdijk de eigen wedstrijd op Urk zou winnen dan hadden Berkum en SC Genemuiden het nakijken. Bij een gelijkspel zouden de Diekers het moeten hebben van eveneens een gelijkspel in Zwolle, omdat dan met dank aan het betere doelsaldo de titel toch naar de Groenen uit Bunschoten-Spakenburg zou gaan. Bij verlies zou óf Berkum óf SC Genemuiden in puntentotaal Eemdijk voorbijstreven. Om het nog ingewikkelder te maken zou bij een gelijkspel op Urk en winst van SC Genemuiden het kampioenschap afhangen van het doelsaldo. Dankzij de eclatante 8-2 terechtwijzing van NSC vorige week stonden de Genemuidenaren er immers opeens net iets gunstiger voor.

 

Serieus grote kans voor Omar Kavak. 

 

Het meebrengen van een calculator leek in ieder geval geen overbodige luxe voor de tweeduizend toeschouwers op sportpark De Vegtlust. Of de rekensom ingewikkeld of simpel zou zijn lag in de handen van Eemdijk, dat als enige van de drie titelkandidaten het lot in eigen hand had. Een overwinning op Urk boek je niet zomaar, zo verwachtte ook Berkum-trainer Arno Hoekstra: "Van Urk weet je dat ze Eemdijk een bar moeilijke middag kunnen bezorgen, en misschien deden ze dat vandaag ook wel, maar de uitslag is helaas duidelijk." Eemdijk won met 0-2 en maakte daarmee alle rekenwerk overbodig. Het besef daarvan drong overigens al vanaf halverwege de eerste helft ook op het veld voorzichtig door, toen Eemdijk de leiding nam. Met het omroepen van de 0-2 stand na rust wisten Berkum en Genemuiden het zeker, hun strijd zou 'slechts' gaan om de tweede plaats. Maar wel een tweede plaats die recht geeft op deelname aan de nacompetitie voor promotie naar de Derde divisie. Om zover te komen moest Genemuiden winnen, terwij Berkum aan een gelijkspel voldoende had.
 

Hoe verleidelijk die deelname aan de nacompetitie ook lonkte, Arno Hoekstra had net als zijn collega Jan van Raalte van SC Genemuiden een andere scenario in gedachten. "Wij gingen vol voor het kampioenschap, wij dachten nog geen moment aan de nacompetitie", verzuchtte Hoekstra na afloop, wat naadloos aansloot bij de intenties vooraf van Jan van Raalte: "Het kampioenschap voelde voor ons heel realistisch, we geloofden er in dat we het konden halen."

 

Het was mooi om te zien hoe Berkum en SC Genemuiden allebei de wedstrijd ook echt speelden vanuit de intentie om kampioen te worden. Het werd een strijd vol kansen in beide doelgebieden, waarbij het een wonder was dat de score uiteindelijk pas in de drieëntachtigste minuut werd geopend. Zo werden er ballen van de doellijn getrapt, werd een strafschop gemist en waren er fantastische keeperhandelingen te bewonderen.
 

Berkum-feestje na de openingstreffer van Youp Kok.

 

De ene kans was nog mooier dan de ander, waarbij het al in de derde minuut begon met een poging van de superbehendige Johnsen Bacuna om de te ver voor zijn doel staande Gemenuiden-doelman Albert Flier te verschalken. Nadat de bal maar net voorlangs het doel vloog brak een fase aan waarin de aanvallers van SC Genemuiden, met goalgetter Omar Kavak voorop, het verschil leken te gaan maken. Sijmon Eenkhoorn kwam dichtbij, Kavak zelf ook, Robert Boes met een schot en Dirk Muis met een kopbal, en even later was het Anne van der Kolk die rakelings over schoot. Na ruim twintig minuten miste Kavak vanaf de strafschopstip de ultieme kans op een voorsprong voor de Genemuidenaren. Doelman Dominic van Hoof dook naar de goede hoek, al had hij de laag en niet hard genoeg ingeschoten bal normaal gesproken niet mogen hebben. Van Hoof zou later nog een aantal cruciale reddingen verrichten, reden genoeg om hem aan Berkum-zijde tot man of the match te verkiezen.
 

"Wij hadden het een minuut of vijfentwintig knap lastig", bevestigde Arno Hoeksta na afloop. "De ommekeer kwam eigenlijk tijdens of direct na de drinkpauze, want vanaf dat moment kregen we grip op Genemuiden. Zij creërden nog wel mogelijkheden, maar wij ondertussen net zo goed. In mijn ogen was er na de rust niet zo heel veel meer aan de hand voor ons." Waarbij Hoekstra overigens wel toegaf dat een spits als Kavak tot het eind toe gaten wist te vinden. Op die momenten deed sluitpost Dominic Van Hoof echter met verve datgene waarvoor hij in het doel stond.
 

Voorin bij Berkum was Johnsen Bacuna uitstekend op dreef al voerde hij zijn acties soms te ver door. Chris van der Meulen kwam vanaf links een enkele keer dreigend door, maar faalde in de eindpass. Zijn broer Marc van der Meulen deed het wat dat betreft zeven minuten voor tijd beter, toen hij vanuit een hoekschop invaller Youp Kok op maat bediende. Diens 1-0 deed De Vegtlust ontploffen. Genemuiden gaf het echter nog niet op. In de laatste reguliere speelminuut sloeg Anne van der Kolk eindelijk alsnog toe. "Ik denk dat we even een relaxmomentje hadden of zo", analyseerde Hoekstra na afloop ironisch. "Want als je er notabene een extra verdediger bij hebt gezet mag er nooit zoveel ruimte worden weggegeven."
 

Luchtduel tussen Youp Kok (links) en Joran Pot.

 

Van Raalte sprong zowat zelf het veld in om zijn ploeg in de extra tijd naar voren te schreeuwen. Hij mocht echter schreeuwen wat hij wilde, het tij was niet meer te keren. Scheidsrechter Paarhuis blies de wedstrijd af toen in het doelgebied van Berkum een partijtje vrij worstelen ontstond, massaal genoeg om niet te kunnen zien wie zich eraan schuldig maakte en wie slachtoffer was. De coach van Genemuiden sprintte naar de duwende kluwen toe: "Als je spelers erbij betrokken zijn dan moet je er naar toe. Want hoe begrijpelijk ook, dit paste niet bij de wedstrijd." Dat hij in de commotie een knoopje van zijn overhemd verloor kon Van Raalte niet deren: "Ach, die heb ik na vandaag voorlopig toch niet meer nodig."

 

De trainer die ook volgend seizoen aan het roer staat bij SC Genemuiden vond al snel de rust om de wedstrijd en de competitie na te beschouwen; "Genemuiden verloor het kampioenschap niet vandaag. Het was alles of niets, en het werd niets. Maar dat wil niet zeggen dat we het slecht deden. In de eerste helft klopte het heel aardig. We waren alert, we pakten veel afvallende ballen en creërden grote kansen. De beloning bleef uit. Later werd het een open wedstrijd op een steeds groter wordend veld. Toen kon het alle kanten uit. Feit is dat we een niet stabiel seizoen hebben gespeeld. Het dieptepunt was dat we drie keer achter elkaar verloren (in maart), dat deed ons de das om."

 

"Ik vond het persoonlijk een pittig jaar", zo besloot Van Raalte zijn betoog. "Het was een groep die heel graag wilde, maar die ik wel bij de hand moest nemen en waarbij ik veel moest duwen en trekken. Geeft verder niet, want daarvoor ben ik de trainer. Voor volgend seizoen hoop ik dat een paar jongens uit de jeugd hun kansen grijpen en zich ontwikkelen. Het zit er zeker in, maar dan moeten ze wel willen investeren in zichzelf."

 

Arno Hoekstra was sneller klaar met zijn nabeschouwing: "Dat we als promovendus eindigen op de tweede plaats, daar zijn we hier enorm trots op. En het is nog niet over, wie gaan de nacompetie in om zover mogelijk te komen." De naam SteDoCo als eerste tegenstander deed nog niet veel belletjes rinkelen. "Ergens in Zuid-Holland, uit het kleine plaatsje Hoornaar. We zullen zien".

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures