Nieuws

Rooien tevreden, Blauwen chagrijnig

Wedstrijdverslag
Tweede divisie
Competitie

 

30 september 2018

BUNSCHOTEN-SPAKENBURG - Twee seizoenen zonder de moeder aller derby's voelde voor heel Bunschoten-Spakenburg als de spreekwoordelijke taart zonder kers. Dat zowel blauw als rood hevig toe waren aan een nieuwe editie van de roemruchte burenstrijd bleek de afgelopen week overduidelijk uit de stormloop op toegangskaarten. Uiteindelijk omzoomden ruim achtduizend gelukkigen zaterdagmiddag het veld van Spakenburg om de eerste dorpsderby in de Tweede divisie te aanschouwen. Het was dat er uit veiligheidsoogpunt geen muis meer bij kon, anders was het aantal duizenden zeker in de dubbele cijfers geëindigd.

 

Sfeer was er genoeg op de blauwe zijde De Westmaat. Voor aanvang dreunde vanaf een tractor met oplegger, pontificaal geparkeerd voor de staantribune met de fanatiekste Spakenburg supporters, opzwepende muziek. Vaak gebarsten, nooit gebroken, zo luidde de tekst op het blauwe spandoek dat zich bij het wegrijden van de tractor en de opkomst van de elftallen over juist die tribune ontrolde. Ongetwijfeld een verwijzing naar sportieve dips in het verleden, maar tegelijk vooral een hint op het weer helemaal terug zijn aan de top.

 

De derby ontwikkelde zich deels zoals dat van een derby verwacht mocht worden. Zoals dat in de laatste edities van de klassieker het geval was, kon de toeschouwer namelijk ook nu bij beide elftallen niet om de zichtbare spanning op de spelers heen. Het is iets wat er nu eenmaal bijhoort en het maakte deze keer gelukkig niet alles uit voor het wedstrijdbeeld. Want mocht het spelniveau niet meer dan matig genoemd worden, door het grote aantal amusante momenten werd het deze keer toch beslist een boeiend kijkspel.

 

Maikel de Harder (14) is dolblij met Danny van den Meiracker die zojuist IJsselmeervogels naast Spakenburg (1-1) heeft gezet.

 

De openingsfase verliep in ieder geval ronduit spectaculair. Nog voor er enige tekening in de strijd zat, kwam Spakenburg in de achtste minuut op voorsprong. Cendrino Misidjan frommelde een kopbal van Barry Beijer in het kleine gaaatje tussen doelman Jaimy Schaap en de paal. Lang konden de Blauwen niet van de voorsprong genieten want nauwelijks twee minuten later nam uitgerekend Danny van den Meiracker een voorzet in één keer op zijn slof. De knal tegen de touwen was zo onwaarschijnlijk dat doelman Leon ter Wielen de bal niet eens gezien kan hebben, hooguit gehoord. Het moment was pikant, omdat Van den Meiracker nog maar tien minuten bezig was in zijn eerste dorpsderby voor IJsselmeervogels, terwijl hij er al meerdere voor Spakenburg speelde.

 

"Ik dacht niet na over wat te doen, er was maar één optie en dat was uithalen", verklaarde de topschutter na afloop. Waarna hij met nadruk duidelijk maakte dat er niets gezocht moest worden achter de wijze waarop hij zijn doelpunt vierde, namelijk weglopend met zijn armen fladderend als ware hij een vogel: "Ik heb echt niet van tevoren bedacht hoe ik zou juichen. Ik doe het steeds weer anders, ik heb het al op zoveel verschillende manieren gedaan, het is maar wat er in me opkomt, zonder bijbedoeling. Het is trouwens sowieso dat ik hier door de supporters van Spakenburg heel correct ben ontvangen, daar was niets mis mee. Danny is blauw, zongen ze. Dat is prima."

 

IJsselmeervogels slaagde er niet in om de gelijkmaker een passend vervolg te geven. Integendeel, het was juist Spakenburg dat een aantal concrete mogelijkheden op rij creëerde. De grootste kans was voor Youri Koelewijn, maar hij zag zijn doelpoging van de lijn gehaald worden door linksback Gillian Justiana. Spakenburg bouwde in een 3-4-3 opstelling over meerdere schijven op. De uiteindelijke voorzet kwam vaak van rechts, waar Argjend Selimi op het laatste moment de plaats had ingenomen van de geblesseerd afgehaakte Giovanni Gravenbeek.

 

Spakenburg oogde simpelweg feller dan de rode opponenten. Vogels-trainer Ted Verdonkschot zag dat in zijn nabeschouwing iets anders: "Zo zag het er misschien uit, maar voor mij lag het aan het maken van verkeerde keuzes, aan het te ver van je tegenstander staan en aan het maken van stomme overtredingen waardoor je Spakenburg in de kaart speelt. We gebruikten de ruimte die vooral op rechts lag bij Mike van de Laar onvoldoende. En we kwamen niet toe aan dat waar we goed in zijn, namelijk het laten rondgaan van de bal. In plaats daarvan gingen we zelf lopen."

 

Argjen Selimi heeft de kans op 3-1 gemist.

 

In weerwil van deze kanttekening drongen de Vogels zo tegen het einde van de eerste helft een paar keer vervaarlijk aan. Shannon Carmelia schoot eerst hard in het zijnet en kort daarna raakte Mike van de Laar met een onverhoedse inzet de paal. Het was echter Argjend Selimi, vorig seizoen nog uitkomend voor Eemdijk, die Spakenburg op slag van rust op een op dat moment passende 2-1 voorsprong bracht. Op zijn zachtst gezegd matig verdedigen van IJsselmeervogels op een verre voorzet bood Selimi de niet te missen kopkans.

 

Wilden de Vogels nog wat dan zou na rust uit een ander vaatje getapt moeten worden. Verdonkschot paste het team vooralsnog niet aan, behalve dan via de wissel die hij noodgedwongen in het eerste bedrijf al had moeten uitvoeren nadat Kevin van Diermen een blessure opliep. Gevero Markiet ging op zijn positie verder. Overigens zou zich in de tweede helft nog zo'n noodzakelijke wissel voordoen, want kort na rust kon ook Kevin de Visser niet verder. Eef van Riel mocht hem aflossen.

 

Al snel in de tweede helft kantelde de wedstrijd. Spakenburg verloor de greep op de wedstrijd, terwijl de Vogels ten aanval trokken. Ondanks het aanhouden van de slordigheden in het spel ging de bal nu beter rond. Van de Laar kwam op rechts een paar keer goed door. Een doelpunt hing in de lucht, maar eerst nog miste Argjend Selimi de ultieme kans, notabene al slalommend door hemzelf gecreëerd, om met 3-1 de wedstrijd in het slot te gooien. Nu de bal er via het lichaam van Jaimy Schaap net niet in ging, bleven de Vogels in leven. Sterker nog, in plaats van 3-1 werd het binnen een paar minuten 2-2, dankzij Robbert Olijfveld die een hem geschonken vrij schootsveld op precies de juiste waarde schatte. Verdonkschot: "Het was maar goed dat ik Olijfveld had laten staan, want eigenlijk speelde hij als een krant. Tót dat moment dus."

 

Met de hernieuwde gelijke stand was de derby gespeeld, al drong met name IJsselmeervogels nog aan. Ogenschijnlijk overheerste tegen het einde vooral het idee dat één punt beter is dan geen punt, waardoor scheidsrechter De Brito Roque voor een gelijkspel kon affluiten. Zonder ook maar één kaart te hebben uitgedeeld, wat in een vol passie gestreden derby in positieve zin beslist opmerkelijk genoemd mag worden.

 

Spakenburg-trainer John de Wolf wilde zijn ontevredenheid met het gelijkspel niet verbloemen: "In de eerste helft ging het inderdaad goed aan onze kant, maar daar was na rust niet veel meer van over. Ik weet niet wat er gebeurde, ik kan die gasten niet in de kop kijken tenslotte. De ploeg werkte hard, dat heb je gezien. Maar het had slimmer gekund. Het was gewoon niet goed genoeg, we lieten ons op voetballend vermogen aftroeven. Het was zoals het zo vaak gaat, hard werken en weinig resultaat. Daardoor verloren we vandaag twee punten, in plaats van dat we er één wonnen."

 

Youri Koelewijn brengt Gevero Markiet ten val.

 

Verdonkschot straalde ondertussen meer plezier uit. "Ik roem de mentale weerbaarheid van mijn ploeg. Na de moeilijke eerste helft waarin het alle kanten op kon volgde goed herstel. De invallers deden het uitstekend. Vergeet trouwens niet dat we met een behoorlijk vernieuwd team een prima competitiestart beleven. De 2-2 eindstand vandaag is wat mij betreft terecht." Waarna de ervaren coach er met een knipoog aan toevoegde: "Want wij speelden tenslotte uit." Hoe ervaren Verdonkschot ook is, hij beleefde zijn eerste Spakenburgse derby. "Geweldig om dit mee te maken. De sfeer vandaag, maar ook alles wat er in het dorp vooraf leefde. Dit is puur genieten. En dan ben ik er trots op dat het lukt om vier of vijf spelers uit het dorp in de selectie te hebben."

 

De eerste van de twee Spakenburgse derby's van het seizoen 2018-2019 zat er op. Het seizoen is nog te jong om aan de uitkomst conclusies te verbinden, iets wat met een gelijkspel toch al ondoenlijk is. Bovendien is de onderlinge krachtmeting tussen rood en blauw in Bunschoten-Spakenburg een aparte competitie op zich. Het bleef nog uren onrustig in het dorp, in ieder geval op de beide complexen op De Westmaat.

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures