Nieuws

Spelers Katwijk pakken handschoen op

Wedstrijdverslag
Tweede divisie
Competitie

 

7 oktober 2018

HARDENBERG - Een trainer die aangaf geen vertrouwen meer te hebben in de samenwerking met zijn spelersgroep, dat was volgens de clubleiding van Katwijk de aanleiding voor het opzienbarende ontslag van Jack van den Berg afgelopen donderdag. Tegelijkertijd werd gesproken van in goed overleg uit elkaar gaan, iets waarvan Van den Berg zelf een dag later aan Omroep West vertelde dat het in dit geval écht in goed overleg is gegaan en dat hij niet eenzijdig zijn ontslag heeft ingediend.

 

Jack van den Berg zag zijn eigen verantwoordelijkheid onder ogen en realiseerde zich dat hij de groep niet aan de praat kreeg zoals hij het wilde. En dat hij dat op korte termijn niet alsnog zou kunnen. Hij kon niet de trainer zijn die hij wilde zijn en die hij bij zijn eerdere clubs was. Zijn boodschap hierover leidde tot zijn voortijdig vertrek. Uit uitlatingen van technisch manager Cees Bruinink in de media viel letterlijk af te leiden dat het ook bij de spelersgroep diep zat. De klik tussen selectie en trainer ontbrak ten ene male. De spelers zouden donderdagavond direct na het bericht over Van den Berg met klem Cees Bruinink gevraagd hebben om zelf voor de groep te gaan staan.

 

De eigen verantwoordelijkheid afschuiven bij tegenvallende resultaten is verleidelijk. Maar spelers die hun trainer laten vallen, zullen onder de nieuwe trainer beslist moeten tonen dat zij met de afgedwongen betere technische aansturing alsnog beter presteren. Het is daarbij overigens, cijfermatig gezien, nogal de vraag of er de in de slechts acht maanden durende coachingsperiode van Van den Berg zo beroerd gepresteerd is. Integendeel, zou de buitenstaander zeggen, want in februari tussentijds aangetreden leidde de gedreven coach zijn elftal naar de titel van de Tweede Divisie. Kanttekeningen als dat Katwijk bij de machtsoverdracht door Dick Schreuder al ruim lijstaanvoerder was, en dat de puntenvoorsprong in de laatste competitiefase nog zorgwekkend slonk, gaan voorbij aan het feit dat iedere lijstaanvoerder nu eenmaal het bejaagde wild is. Bovendien hakte het overlijden van teammanager Sander Molenaar er juist in die periode heftig in bij de selectie.

 

Cees Bruinink geeft aanwijzingen.

 

De start in het nieuwe seizoen was niet flitsend, maar toch ook niet slecht. Tien uit zes, met drie keer winst, één keer gelijk en twee keer verlies mocht zo vroeg in het seizoen nog niet desastreus genoemd te worden. De bekerstrijd met SC Heerenveen werd maar zeer nipt laat in de verlenging verloren, na eerst honderdentien minuten lang de fullprofs energiek te hebben weerstaan.

 

Terwijl een uitwedstrijd bij HHC Hardenberg normaal al een krachttoer vergt, lag er door de gebeurtenissen op zijn zachtst gezegd een forse extra uitdaging voor de spelersgroep. Bruinink wond er geen doekjes om: "Ik heb de spelers vooraf gezegd dat zij nu aan zet waren. Na alle rumoer was het nu aan hen om Katwijk weer positief in het nieuws te brengen. Dat waren ze absoluut verplicht aan de club, aan de vrijwilligers, aan de supporters die helemaal hierheen reisden en aan de mensen thuis. Ik heb daarom van ze geëist dat niemand zou verzaken."

 

Of het nu door het eisende karakter van Bruininks appèl aan de groep kwam, of door het in de eigen gelederen al levende besef dat men hier en nu iets moest laten zien, feit was dat Katwijk ongemeen gefocust aan de aftrap stond. Al in de eerste minuten straalden de in het witte uittenue getooide Katwijkers de winnaarsmentaliteit uit. Bruinink had de basiself ten opzichte van de zeperd van vorige week tegen Excelsior Maassluis op één punt gewijzigd: in de verdediging was een extra plaats ingeruimd voor Michiel van Dam, ten koste van Damiano Schet. Met vijf verdedigers, waaronder de pas 20-jarige Bart Sinteur, stond er een achterste linie van jewelste, al moet gezegd dat de backs Guus van Weerdenburg en vooral Omar Hamdi zich nadrukkelijker met de opbouw dan met de verdediging bemoeiden.

 

Direct voor de verdediging stonden Robbert Susan en Joey Jongman geposteerd, de twee ervaren spelers die de ware ruggegraat van Katwijk vormen. "Alleen als je die twee niet in hun spel laat komen dan heb je als tegenstander nog een kans", verzuchtte een HHC-supporter op de tribune vertwijfeld. Katwijk kreeg wat het wilde, een droomstart. Ruim drie minuten gespeeld liep Susan perfect tegen een geplaatste vrij trap van Jongman aan. Eén-nul voor, maar dat was nog niet genoeg. Zichtbaar geïntimideerd moest HHC Hardenberg toezien hoe Katwijk de lakens uitdeelde. Marciano Mengerink liep een keer een rijtje tegenstanders voorbij alsof ze er niet stonden, iets wat hij later in de wedstrijd nog een paar keer zou doen.

 

Koos Werkman (3) zit Marciano Mengerink op de huid.

 

Nog binnen het eerste kwartier verdubbelde Jordy Hilterman met een wonderschone volley de Katwijker voorsprong. HHC stond erbij en keek ernaar, maar begon zich daarna toch te herpakken. Dat Jurjan Mannes drie minuten later al de aansluitingstreffer op het scorebord bracht, uit de rebound op een schot van Rob van der Leij op de paal, hielp daarbij enorm. Vanaf dat moment golfde het spel veel meer heen en weer. Indachtig de intentie van hun coach Gert Jan Karsten zochten de oranjehemden de weg naar voren: "Als altijd, ook tegen Katwijk, spelen wij om te winnen. We hebben er niets aan om in de middenmoot te blijven hangen. Vergeet niet dat ik wil dat HHC de meest scorende ploeg in de Tweede divisie wordt."

 

Ondanks de goede bedoelingen maakten de Hardenbergers niet veel klaar. Het herboren ogende Katwijk was simpelweg op alle fronten superieur. Dat Sargon Gouriye buiten de opstelling was gelaten omdat hij niet fit was, scheelde wellicht ook een slok op de aanvallende borrel. Na afloop gaf Karsten in het perspraatje aan dat hij sowieso in het nadeel stond omdat de trainerswissel bij de tegenstander zo kort voor de wedstrijd maakte dat zijn oorspronkelijke tactische plan de prullenbak in kon. "Nu moesten we ons huiswerk opnieuw doen, of dubbel, en dat is niet goed gegaan."

 

Het was en bleef een heerlijke voetbalwedstrijd op De Boshoek, maar Katwijk zorgde er wel voor dat de ploeg geen moment nog echt in gevaar kwam. Karsten zag knarsetandend toe hoe HHC er niet geloof in leek te hebben dat zo'n goede ploeg door hen geklopt zou kunnen worden.

Na eerst nog een treffer wegens al dan niet vermeend buitenspel geannuleerd te zien worden, liepen de Katwijkers halverwege de tweede helft alsnog uit naar 1-3. Bart Sinteur tekende voor de score, op een voorzet op maat van Steven Sanchez Angelo. Aanvallende wissels van coach Karsten brachten geen wijziging meer in de krachtsverhouding. Mocht er toch nog een sprankje hoop zijn in het kamp van de thuisploeg, direct rood voor invaller Vincent Schmidt wegens het neerhalen van de doorgebroken Mengerink maakte daar definitief een einde aan. De beslissing van scheidsrechter Schaper werd na afloop nog druk becommentarieerd, maar dat veranderde aan de feiten niets meer. In de resterende speeltijd liet Katwijk nog een paar uitstekende mogelijkheden om de score te verhogen aan zich voorbijgaan.

 

Robbert Susan heeft alles onder controle, moet ook Rens van Benthem erkennen.

 

"Dat is dan ook het enige dat ik mijn ploeg kan verwijten, dat ze niet nog meer scoorden", stelde Cees Bruinink na afloop vast. "Verder ben ik alleen maar ongelooflijk trots op hoe de spelers zich vandaag hebben laten gelden. Ik heb trouwens een schorre stem van het schreeuwen. Tja, ze wilden een dominante trainer voor de groep, dan krijgen ze dat ook." Aanvoerder Susan viel zijn nieuwe coach bij: "We waren honderd procent gefocust. Na de onverwachte en heel rigoureuze beslissing van donderdag voelden wij ons absoluut verplicht om vandaag de drie punten te pakken. Zoals we vorige week door de ondergrens zakten mocht niet nog een keer gebeuren. Bij alles wat er gebeurd is, moesten wij ook naar onszelf kijken. Geen kwaad woord over Jack van den Berg trouwens, het was alleen zo dat de klik er niet was. Een deel van de groep had het nodig dat er bovenop werd gezeten. Het werkte niet met Jack en dat lag aan de chemie die ontbrak, en ja ik weet dat dat heel vaag klinkt. Hoe ervaren een groot deel van ons team ook is, die afwezige klik speelde een rol. Het was echt zo."

 

De andere hoofdrolspeler van de wedstrijd, Jongman, speelde eerder bij Barendrecht lange tijd onder Van den Berg: "Jack is een goede trainer. Bij Katwijk zag ik hem weer terug. Ik heb altijd een goede klik met hem gehad, ook hier weer. Verder wil ik het er niet over hebben." Denkend aan zijn mislukte afstandsschoten weerlegde Jongman overigens dat hij goed gespeeld had. "Maar ik ben het met je eens dat er meer was dan een paar schoten die hoog over gingen."

 

Na oorverdovende feesttaferelen in de kleedkamer als ware er een titel te vieren stapten de spelers van Katwijk zonnig gestemd de bus in. Er was iets rechtgezet, zo was unaniem de eindconclusie. Net zo goed als ook geconcludeerd kan worden dat er door de gezamenlijke inspanning van alle betrokkenen veel is versluierd achter de tientallen malen klinkende woorden synergie, klik en chemie. Of beter gezegd, achter het ontbreken daarvan. Bruinink zal naar eigen verwachting ook volgende week zaterdag nog op de bank plaatsnemen. "Misschien is er één week nodig om iemand vast te leggen, misschien twee of drie. We werken eraan. Al hoorde ik hier wel zeggen dat we maar niet overhaast te werk moeten gaan. We zullen zien."

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures